Partnerzy serwisu:

Island Line, czyli naziemne „metro” na wyspie Wight

mg 26.12.2021

arrow
arrow
Island Line, czyli naziemne „metro” na wyspie Wight
Fot. James123pilbeam, CC BY-SA 4.0
Island Line, czyli naziemne „metro” na wyspie Wight
Island Line, czyli naziemne „metro” na wyspie Wight
Island Line na brytyjskiej wyspie Wight łączy 600-metrowe molo w miejscowości Ryde na północy z Shanklin na południowym wschodzie. To ciekawy przypadek lokalnej kolei wykorzystującej tabor i układ zasilania stosowany zazwyczaj w metrze.
Island Line w obecnym kształcie została otwarta w 1880 r. Liczy sobie 13,7 km długości (8 przystanków, linia posiada odcinki zarówno jedno- jak i dwutorowe), a rozstaw jej szyn to 1435 mm. Eksploatowany na niej tabor zasilany jest z trzeciej szyny – do stycznia 2021 r. wykorzystywał on napięcie 660 V prądu stałego, obecnie to 750 V DC. Pociągi jeżdżące na Island Line osiągają prędkość ok. 70 km/h.

Linia rozpoczyna swój bieg na… XIX-wiecznym, ponad półkilometrowym molo w 24-tysięcznym Ryde. Znajduje się na nim przystanek promu łączącego zamieszkaną przez niemal 140 tys. osób wyspę Wight z Wielką Brytanią, poprzez cieśninę Solent. Linia kolejowa początkowo biegnie po wschodniej części molo, od przystanku Ryde Pier Head aż do Ryde Esplanade, gdzie znajduje się węzeł komunikacyjny, na którym można przesiąść się do autobusów łączących miasto z innymi częściami wyspy.


Następnie szlak kieruje się dalej na południe, po drodze przebiegając w tunelu w Ryde. Kolejnym przystankiem jest Smallbrook Junction. Funkcjonuje on 1991 r. – wówczas „podciągnięto” tam 9-kilometrową linię turystycznej kolei parowej (Isle of Wight Steam Railway). Smallbrook Junction jest unikatowym przystankiem na mapie brytyjskich kolei, ponieważ… nie jest on dostępny z zewnątrz. Jego jedynym przeznaczeniem jest możliwość przesiadki z jednej kolejki na drugą. Dalej na południe linia obsługuje przystanki w Branding, Sandown i Lake, a kończy swój bieg w 21-tysięcznym Shanklin. Do 1966 r. Island Line biegła jeszcze bardziej na południe, osiągając Wroxhall i Ventnor.

Kolej elektryczna na wyspie Wight uruchamia dwa pociągi na godzinę w każdym z kierunków, wieczorami częstotliwość kursów spada do jednego na godzinę. Większa ich liczba nie jest możliwa, ze względu na ograniczenia w przepustowości linii – mijanki znajdują się tylko w dwóch jej miejscach (Ryde St John’s Road i Sandown). Rocznie z pociągów Island Line korzysta ok. 1,3-1,6 mln pasażerów.

Island Line do 1996 r. była obsługiwana przez państwowe koleje brytyjskie. Potem za ruch na linii odpowiadali prywatni franczyzobiorcy – podobnie jak na reszcie infrastruktury kolejowej w Wielkiej Brytanii. Od 1996 do 2007 r. była to firma Stagecoach Group, następnie (lata 2007-2017) South West Trains (spółka-córka Stagecoach), a od 2017 r. operatorem jest South Western Railway.

Elektryczna kolej na brytyjskiej wyspie Wight jest z pewnością ciekawym przykładem infrastruktury lokalnego transportu szynowego, ale największe zainteresowanie przyjezdnych miłośników kolei wywołuje eksploatowany tam tabor. Ze względu na charakter Island Line, eksploatowany przez nią park taborowy zawsze składał się z używanych, modernizowanych i modyfikowanych pojazdów, które pierwotnie jeździły gdzie indziej. Od lat 60. XX wieku i prac prowadzonych we wspomnianym tunelu w Ryde, jego sklepienie jest zawieszone na tyle nisko (2,5 metra nad poziomem toru), że nie mogłyby przezeń przejechać pojazdy kolejowe o standardowej dla brytyjskich kolei wysokości. Aby zachować ruch na Island Line, konieczne okazało się zatem sprowadzenie pociągów z… londyńskiego metra. Od 1967 r. eksploatowane tam były elektryczne zespoły trakcyjne o brytyjskim oznaczeniu Class 485 i Class 486, wyprodukowane w latach 1923-1934. Do 1992 r. wymieniono je na nowsze pojazdy (również wycofane przez London Underground) – świeżo zmodernizowane Class 483. W okresie od 2020 do 2021 r. całość eksploatowanej floty została zastąpiona przez pojazdy Class 484.

Obecnie Island Line obsługiwana jest przez 4 takie jednostki, trwają prace modernizacyjne piątego składu. To dwuczłonowe elektryczne zespoły trakcyjne, które pierwotnie były konstruowane na potrzeby londyńskiego metra w latach 70. i 80. XX wieku przez firmę Metro-Cammell. London Underground wycofało je z eksploatacji w 2017 r. Następnie zostały zmodernizowane przez Vivarail i pod koniec 2020 r. trafiły na wyspę Wight. Do obsługi Island Line przystąpiły 1 listopada 2021 r., po zakończeniu niemal dwuletnich prac infrastrukturalnych, w trakcie których elektryczna kolej na wyspie nie funkcjonowała.


Class 484 uzyskały nowoczesny wygląd i zmodernizowane wnętrze. Zachowano jednak jego układ znany z londyńskiego metra. Brytyjscy fani transportu szynowego zwracają jednak uwagę na fakt, iż nic nie przebije klimatu podróży starszymi, jeszcze przedwojennymi wagonami – najpierw po molo w Ryde, potem po lokalnej, rustykalnej i małomiasteczkowej linii na wyspie Wight. Przejazd takim składem obejrzeć można na YouTube:

Podziel się ze znajomymi:
Komentarze:
Zobacz też
Najnowsze wiadomości
Polecane wiadomości
Praca
Komentarze
Fotorelacje
Bądź na bieżąco:
© 2016 ZDG TOR Sp. z o.o. | Powered by PresstoCMSKontakt
Pełna wersja strony